Bałwanki

Chociaż wciąż trwa kalendarzowa zima, pogoda jest przepiękna - iście wiosenna. A ja wyskakuję z bałwankami... Niech to będzie na pożegnanie tej pory roku, bo coraz mniej wierzę w powtórkę z zeszłego, czyli Wielkanoc w śniegu ;-).

Bałwanki zrobiłam z resztek włóczek akrylowych. Bazą są dwie białe kulki (ale nie zszywane tylko robione razem), różne wielkości wynikają z różnej grubości włóczek. Chciałam jednak żeby nie wyglądały tak samo, więc każdy ma czapeczkę w innym fasonie i kolorze. Z założenia miały służyć jako zawieszki na choinkę, ale moja córka zagarnęła je do zabawy. Czemu nie? Można się nimi bawić lub wykorzystać jako dekorację - jak kto chce. Tak wyszły:

Nie ma co się rozpisywać, bałwanki jakie są - widzicie, pokażę Wam jeszcze tylko każdego z osobna, bliżej i wyraźniej: 

Może jesteście nieco zdziwieni zawartością dzisiejszej notki, ale już ją zapowiadałam, więc słowa dotrzymuję. No i nie chciałam czekać na następną zimę. Jeszcze planowałam pokazać zakładki do książek z dziewczynką z sankami, ale już mi głupio ;-P. 

Żegnam Was ciepło, wbrew tematyce postu, pozdrawiam serdecznie, 

Miś dla Adasia

Na tym blogu pojawiło się sporo rzeczy, które zrobiłam dla swojej chrześnicy Leny. Mam też chrześniaka - 2,5 rocznego Adasia. Trudno zrobić coś "męskiego" szydełkiem, ale maskotka powinna być odpowiednia.

Miś jaki jest, każdy widzi:

Ma uszy, mordkę, łapki i oczywiście porteczki, bo bardzo mi przypadły do gustu. Misiowi też, o czym świadczy jego uśmiech. Pewnie, lepiej być w spodniach lub bez (choć nie wiem co by na to powiedział Kubuś Puchatek (sic!)).

Rączki, nóżki się zginają (wiem, powtarzam się ;-)):

Wciąż trwają prace nad wydzierganiem misia idealnego. Ten model jest już bardzo blisko oczekiwanego efektu. Pamiętacie Landrynka i Szarego Misia? Ten ma zmodyfikowaną mordkę, przednie łapki i nóżki. Wzór na spodenki pozostał ten sam. Uważam, że lekkie udoskonalenia i zmiany proporcji bardzo pozytywnie wpłynęły na jego wygląd. 

Czy zauważyliście literkę "A" na spodniach?

Ponieważ Adaś mieszka dosyć daleko ode mnie, Misiek wybiera się w podróż:

Pa, pa, do widzenia. Mam nadzieję, że spodoba się swojemu nowemu właścicielowi. 

projekt i wykonanie: Artsajke, scenografia: Lila

Miś dla Adasia, nazwany przez moją córkę wyszukanym imieniem Adaś ;-), jest zrobiony z włóczki akrylowej, nie mierzyłam go, ale wielkość jest odpowiednia do zabawy małymi rączkami. Nie ma żadnych drobnych elementów typu: koraliki, guziki, specjalnie dla bezpieczeństwa potrzebne cechy wyglądu wyszyłam. Można go prać. Poniżej w porównaniu z misiem zrobionym z kordonka: 

I wszystkie trzy. Adaś jest zrobiony wg skorygowanego wzoru. Lepszy model? 

Miałam wywalić trochę zdjęć, ale Misiek tak się pchał...

Pozdrawiam,

Szary miś

Od czasu do czasu mam ochotę na wykonanie jakiejś nowej zabawki szydełkowej. Teraz zrobiłam miśka, szarego. Bo szarego jeszcze nie mamy. Bez imienia, a właściwie to Lila nazwała go Szary Miś ;-). Oto i on:

Oczywiście misiu ma ruchome łapki i nóżki (odkąd się tego nauczyłam, tylko takie robię), więc można go posadzić:

Nowością są spodenki. I tu, uwaga, nie śmiejcie się ;-), została specjalnie na wymiary misia przygotowana konstrukcja spodni (sic!):

Uproszczona wersja:

Według powyższego schematu zrobiłam takie dwie części:

Odpowiednio zszyłam, dorobiłam karczek i szeleczki.

Dzięki temu, że przygotowałam wykrój, spodenki są I-DE-AL-NE! Pewnie pomyślicie, po co tyle zabawy z misiowymi gaciami, ale wbrew pozorom, to skonstruowanie zaoszczędziło mi wiele pracy i nerwów związanych z wielokrotnym, być może, pruciem i dopasowywaniem garderoby. A tak, wiedziałam, że mi wyjdzie. Z tyłu wyglądają tak:

Miśka robiłam wg tego samego wzoru co Landrynka...

...ale wyszedł jakiś taki... inny:

A tu wesoła ferajna mini-miśków z kolekcji mojej córki: 

Robiłam je w poszukiwaniu wzoru idealnego (jeszcze takiego nie znalazłam), więc dla porównania wszystkie są robione z takiej samej grubości włóczki i takim samym szydełkiem. Każdy ma inny kolor, każdy jest inny, ale żaden tak do końca mi się nie podoba. Kiedyś powstanie mój własny wzór, taki, żeby w całości mi odpowiadał. Ten biały to kotek, zaplątał się.

Pozdrawiam,

Różowy miś Landrynek

Przedstawiam Wam Landrynka. Chyba nie muszę tłumaczyć skąd to imię?

Zrobiłam już sporo misiów, wszystkie w neutralnych kolorach. A różowy? Właściwie dlaczego nie? Taki słodki, dziewczyński kolor. Dla mojej córki w sam raz.

Landrynek bardzo lubi wycieczki w plener. Powiedzmy, że jest lato. Gdy świeci słoneczko można się poopalać...

... w towarzystwie fauny i flory. Posiedzieć...

...swobodnie się ułożyć kierując mordkę w stronę słońca...

albo całkiem się położyć i błogo leniuchować. Trzeba korzystać z ładnej pogody.

A gdy słoneczko za bardzo dopieka, można schronić się cieniu jabłoni. I też jest cudownie.

Poniżej miś w fazie powstawania:

I w pełnej okazałości: pozszywany, dopracowany, wypiękniony:

Wykonanie: Artsajke

Scenografia: Lila
włóczka: Peonia; szydełko: 1,5

Pozdrawiamy, ja i miś.

Hello Kitty 2

Mam duże zaległości w pokazywaniu nowych rzeczy, a ostatnio zrobiłam sporo szydełkiem. Nadrobię.

Przy okazji prezentowania Hello Kitty 1, zapowiadałam, że pojawi się też jej koleżanka (a może siostra bliźniaczka?) No i jest:

 

Tak samo jak ta poprzednia ma ruchome kończyny i może siedzieć (nawet lepiej jej to wychodzi niż tej różowej):

 

Tamta miała zdjęcie leżące, to i ta też mieć musi (wiadomo jak to jest pomiędzy rodzeństwem):

 

I razem. Niebieska i różowa, siedzą sobie zgodnie:

 

Niebieskiej zrobiłam większy kwiatek na sukience (takiej wielkości jak przy uszku), lepiej mi się podoba. Niby schemat ten sam, robione tak samo, a jednak za każdym razem wychodzi trochę inaczej:

 

Po raz pierwszy główkę robiłam nową metodą: nie każdy rząd od nowa, tylko na okrągło, spiralnie. Dzięki temu nie ma brzydkiego "szwu" i wszystko pięknie się prezentuje, nawet z tyłu. No... może zdjęcie tego nie oddaje, ale to wina zdjęcia, nie Hello Kitty, musicie mi uwierzyć na słowo - wygląda naprawdę ładnie:

 

Polecam szczerze ten sposób, trzeba tylko zaznaczać sobie początek rzędu, bo się myli. A tu fotka z pierwowzorami:

 

Córka coś tam przebąkiwała na temat Hello Kitty w zielonej sukience, ale... nie, koniec. Dwie wystarczą. Cieszę się, że przynajmniej się nimi bawi.

Włóczka: biała i różowa: amina (nie almina), niebieska: camilla, szydełko: 3,5

Pozdrawiam,

Hello Kitty

Hello!

Coś zaniedbuję ostatnio bloga, choć robótkowo dzieje się. Mogę zwalić swój marazm na pogodę ;-)

Ostatnio pisałam o urodzinach córki - mała zażyczyła sobie na prezent maskotkę Świnkę Peppę lub Hello Kitty. Pomyślałam, że kupię tę pierwszą, a koteczkę mogę jej przecież zrobić. I zrobiłam taką:

Takie maleństwo, a 3 dni tworzyłam. Ostatecznie jestem zadowolona z efektu.

A to zdjęcie wykonała Lila, więc musiało się znaleźć w opublikowanych ;-)

Maskotka ma ruchome rączki i nóżki, może siedzieć:

Od razu przypadła właścicielce do gustu, i choć wcześniej podejrzała na wydruku co jej szykuję (mówiłam, że to wcale nie będzie Hello Kitty), to i tak była zadowolona.

Jak widać kotka wpasowała się w stylizację stroju. Bluzeczki z wyżej wspomnianą świnką i Hello Kitty to jej ulubione i tylko w tych by chodziła, nieważne, że ma ładniejsze.

Córka obejrzawszy wydruki schematów, a były tam dwa kotki: w różowej sukience i w niebieskiej, stwierdziła, że jej Kitty musi mieć koleżankę. Hmmm...

Pozdrawiam,