Małe zoo Lili - zawstydzona świnka

Dlaczego zawstydzona? Ano, czerwona jest, to pewnie ze wstydu. Nieoficjalny powód jest taki, że nie miałam różowej modeliny ;-) Na razie ostatnia z serii. Nieśmiałe, ale i zaciekawione spojrzenie:

 

Z profilu. Ach, ten ogonek, zakręcony jak... jak... świński ogonek:

Czy te oczy mogą kłamać? No zobaczcie, jaka jestem urocza:

Malutka, okrąglutka:

No dobrze, dosyć tego wdzięczenia się, idę dołączyć do moich przyjaciół:

 

Stadko niewielkie, za to jakie sympatyczne.

Pozdrawiam, ale nie po świńsku, tylko kulturalnie ;-)

Małe zoo Lili - rozkwaczana kaczka

Nie mam co pokazywać. To znaczy mam, ale zdjęcia nie zrobione. Za malowanie się wzięłam. Ścian malowanie. Skończyłam szydełkową serwetę, ale muszę ją najpierw przygotować do prezentacji. Sweterek się robi...

Póki co, coś z niedawnych zapasów - modelinowa kaczucha. Rozkwaczana, bo...

... jak otworzyła dziób...

... to kwacze i kwacze. Zgubiła się czy co?

Może, gdy uda się w innym kierunku, natrafi na swoje stadko. Kwa, kwa, kwaaaaaaaaaaa:

Pozdrowienia kaczo-żółto-słoneczne,

Małe zoo Lili - prążkowany kot

Skoro nie skomentowaliście foczki, pokażę teraz najbardziej nieudane zwierzątko - jest szansa, że nie skrytykujecie ;-)

Kot czarno-biały, jak widać, silnie i nietypowo prążkowany, co było efektem nie do końca zamierzonym. Ale i w naturze zdarzają się różne cudaki. Tak więc, kocie pokaż się.

Kici, kici koteczku, podejdź bliżej.

Chyba się jednak trochę wstydzi.

I poszedł. Nawet mleczka nie wypił...

Pozdrawiam,

Lepienie pierogów i... smutna foczka

Dzisiaj znowu lepiłyśmy, ale nie z modeliny tylko z... ciasta. Pierogi z mięsem.

Podzielę się z Wami przepisem na idealne ciasto pierogowe. Idealne, bo smaczne, ale też dlatego, że wypracowałam je tak, aby składniki były w doskonałych proporcjach i nie trzeba było w nieskończoność dolewać wody czy dosypywać mąki. Tylko wymieszać i już.

Ciasto na pierogi:
1/2 kg mąki
225 ml gorącej wody lub mleka (polecam mleko)
1 jajko
1 łyżka miękkiego masła
szczypta soli

Wszyskie składniki wymieszać razem np. nożem (gorąca woda/mleko!), potem zagniatać ręcznie. Można wyrobić za pomocą robota. Jestem pewna, że Wam zasmakuje.

Zagadka dla spostrzegawczych. Na zdjęciu II tura pierogów, 3 z nich zrobiła Lila - Jak myślicie, które? ;-)))

Muszę przyznać, że każdy kolejny wyrób Lilki był coraz bliższy ideału. Co więcej, pierożki nie rozkleiły się podczas gotowania.

P.S. Foczka z poprzedniego postu jest smutna, że nie zyskała Waszej aprobaty. Łebek ma jakby trochę niżej i piłką się już nie bawi...

Żarcik taki. Wiem, że dopiero zaczęłam blogować i odwiedzających jest niewielu ;-). Niemniej jednak zapraszam do komentowania.

Pozdrawiam,

Małe zoo Lili - niezła foczka

Foczka zapoczątkuje cykl zwierzątek z modeliny. Na razie mam ich 4, a, że w/w najbardziej mi się udała, pójdzie na pierwszy ogień.

Modelina jest wdzięcznym tworzywem, wprawdzie ugniata się ją nieco ciężej niż plastelinę, za to później można ją utwardzić i zachowa się dłużej. Po utrwaleniu jest dosyć krucha, także polecam dla trochę starszych dzieci, które powstałych wytworków nie unicestwią tak od razu. Wspaniale nadaje się do zabawy, ciekawa forma wspólnego spędzania czasu.

Przedstawiam Wam pierwszą mieszkankę lilowego zoo, oto NIEZŁA FOCZKA:

Teraz z prawego profilu:

Z tyłu też się foczka zaprezentuje, a co:

Na wszystkich zdjęciach z piłką, ale to w końcu jej ulubiona zabawka:

Niegdyś mój synek bawił się własnoręcznie ulepionymi zwierzątkami. Miał ich całkiem pokaźną kolekcję: kotek, piesek, kaczka, krowa, koń, świnka, wąż, lis, dzik, itd. Niestety, żadne z nich nie przetrwało do dzisiaj. Pozostaną tylko (albo aż) wspomnienia nietuzinkowej zabawy.

Zachęcam Was do lepienia z dzieckiem. Nieważne co i jak, może być nieco krzywe i  koślawe, zapewniam Was, że dla dziecka będzie idealne. Niezrównana frajda.

Jak już zapowiedziałam, mam jeszcze 3 inne zwierzaczki, następne w planach, także cdn.

Pozdrawiam,